127 hours

127 hours er um Arbn Ralston sem er ungur fjallgöngumaður sem finnst fátt skemmtilegra en að klifra fjöll. Myndin kemur sér beint að efninu og eftir að Ralston er búinn að klifra smá í sprungunum á sléttunum þar sem hann er, þá rennur hann til með þeim afleiðingum að hann fellur niður marga metra og lendir hönd hans undir risagrjóti. Hann reynir að losa sig en það gengur ekki. Restin af myndinni gerist öll á þessum stað þar sem Ralston reynir með öllum ráðum að losa sig á milli þess sem hann tekur upp og lýsir tilfinningum sínum í þessum aðstæðum í myndavélinni sinni.
Áður en ég horfði á þessa mynd þá vissi ég nokkurnveginn hvað hún fjallaði um og óttaðist að hún yrði nokkuð langdreginn þar sem hún gerist mestöll á sama staðnum. Sú var þó ekki raunin. Ástæðan fyrir því er að hluta til hvernig maður nær að lifa sig í ástandið sem hann er í og hvað maður myndi nú sjálfur gera í þessum aðstæðum. Mér fannst þrjú atriði í myndinni standa uppúr. Fyrir það fyrsta var það atriðið þar sem hann minnist gamall og góða stunda í lífi sínu. Þar fannst mér eins og Ralston væri virkilega að átta sig á hversu gott líf hans hafi verið og hvað hann væri til í að upplifa svona minningar aftur. Þessar minningar hafa líka örrugglega átt stóran þátt í þeim lífsvilja sem hann sýnir seinna í myndinni. Annað atrið sem fannst einkar gott er þegar hann sviðsetur spjallþátt á myndavélina sína þar sem hann leikur spyrjanda og er sjálfur aðalgesturinn í þættinum og svarar spurningum um hvernig hann komst í þær aðstæður sem hann var búinn að koma sér í. Þetta atriði var mjög fyndið en einnig svolítið svekkjandi því það var ákveðinn uppgjafartónn og vonleysi í svörum hans þar sem hann mynnti sjálfan sig á hversu heimskulegt það hefði verið að koma sér í þessar aðstæður og láta engann vita hvert hann væri að fara og þar af leiðandi myndi enginn finna hann. Síðast en ekki síst var atriðið þar sem hann sker af sér hendina til þess að að komast burt. Það atriði sýndi einfaldlega hversu langt hann var tilbúinn að ganga til að lifa af. Þetta atriði var mjög ógeðslegt því það var sýnt höndina skerast í sundur og það var mjög átakanlegt. Mér fannst myndin mjög skemmtileg og hélt mér við efnið allan tímann þvert á móti minni spá fyrir myndina.

Mat mitt á árinu í kvikmyndagerð

Það sem tókst vel í kvikmyndagerð í ár að mínu mati voru gerðir maraþonmyndana. Það var erfitt en skemmtilegt að taka upp myndina og klippa hana en jafnframt mjög lærdómsrík reynsla. Það sem mér finnst að geti bætt kvikmyndagerðaáfangann er að einbeita okkur aðeins minna á kvikmyndasögunni og þess í stað nota kanski tímann til að fara í tölvustofuna oftar og læra t.d. betur að klippa myndir. Einnig fannst mér klippukerfið sem við fengum til að klippa heimildarmyndina svolítið of flókið og leiðinlegt kerfi, semsagt spurning hvort það sé hætt að annaðhvort að skipta um kerfi eða læra betur á það. Sá hluti sem nýttist mér best í áfanganum var að taka upp bæði maraþonmyndina og heimildarmyndina. Mér finnst einnig að við gætum notum miðvikudagstímana í að horfa ekki alltaf bara á kvikmyndir heldur nota þann tíma t.d. í að æfa okkur í að búa til sögulínur fyrir myndir og læra betur að gera handrit.
Væntingarnar sem ég hafði til námskeiðsins í upphafi var að fá ákveðinn grunn í að gera kvikmyndir, þ.e. skrifa handrit, læra að klippa, leika og svo framvegis. Þær væntingar stóðust en eins og ég er búin að koma á, þá finnst mér að það mætti gera fleiri verkefni á þeim nótum og minnka aðeins við lærdóm í sjálfri kvikmyndasögunni. Það sem ég var einnig ánægður með í áfanganum var þegar íslensku leikstjórarnir komu og veittu okkur innsýn í þeirra starf. Þeir tímar fannst mér mjög áhugaverðir. Það sem mér fannst einnig mætti betur fara var að það ætti ekki alltaf að hafa sömu hópana í myndunum sem við gerum heldur blanda þeim meira milli mynda. Þannig myndi maður læra betur að vinna með mismunandi fólki og heyra mismunandi sjónarmið varðandi gerð myndana. Mér finnst samt bara fínt að sýna allar myndirnar í einu því þá er léttara að bera þær saman og gefa þeim einkunnir. Það fyrirkomulag finnst mér að ætti ekki að breyta. Í sambandi við hvernig ætti að hvetja til meiri og metnaðarfyllri blogg þá finnst mér það sniðug hugmynd að gefa stig fyrir komment á færslunum en þó finnst mér að aðeins ætti að gefa stig fyrir kommentin ef þau eru nógu góð , þ.e.a.s. uppbyggileg gangrýni eða góðar spurningar varðandi færsluna. Annars er ég bara frekar sáttur við þennan áfanga og hvernig hann var uppbyggður.

Schindler's list

Myndin gerist í Póllandi í seinni heimstyrjöldinni og segir frá Oskar Schindler, kaupsýslumaður, sem er í nasistaflokknum og nýtir sér aðstæður í stríðinu til þess að fá ódýrt vinnuafl, gyðinga. Hann græðir helling á þessari starfsemi og bætir við sig fleiri og fleiri gyðingum sem líta á verksmiðjuna sem himnaríki í samanburði við útrýmingarbúðirnar. Myndin er frá 1993 og er svart-hvít. Myndin er löng en heldur manni við efnið allan tímann og þá ekki síst fyrir frábæran leik Liam Neeson. Leikstjóri myndarinnar er Steven Spielberg og fékk hann óskarinn sem besti leikstjórinn fyrir myndina. Einnig fékk myndin óskarinn fyrir bestu mynd. Steven Spielberg var ekki viss hvort hann hefði þroskan í að stýra myndinni þegar hann fékk boð um það. Hann reyndi þess í stað að fá Roman Polanski og fleiri til að leikstýra myndinni. Polanski hafnaði boðinu þar sem móðir hans hafði dáið í Auschwitz og hann hafði verið í og lifað af gyðingagettóin í Póllandi sjálfur. Spielberg ákvað loks að leikstýra myndinni sjálfur þegar hann byrjaði að hafa áhyggjur að fólk myndi samþykkja aðgerðaleysi gagnvart nýnasistum sem voru að rísa uppá þessum tíma líkt og áður hafði gerst.

Fight Club

Úthugsuð snilld frá David Fincher. Margar leyndar staðreyndir eru mikilvægar í þessari umfjöllun sem fékk mig til að heillast af myndinni, t.d. það að Tyler Durden birtist 7 sinnum í myndinni áður en þeir hittast opinberlega sem sýnir að aðalpersónan(sem aldrei er nefnd nafni) er að skapa Tyler í huganum smátt og smátt áður en þeir hittast. Síðan er mjög áhugavert að fylgjast með samtölum þeirra, þegar maður horfir á myndina aftur, vitandi að þetta sé í raun sami maðurinn að tala við sjálfan sig. Einnig er skemmtilegt að spá í hvað aðalpersónan heitir í raun og veru en margar pælingar hafa komið um það efni af kvikmyndaáhugamönnum um allan heim. Frábærlega vel leikin mynd með mikilli hugsun og góðum endakafla.

Goodfellas

Myndin sem er sannsöguleg og segir frá yngri árum Henry Hill í undirstéttum ítölsku mafíunnar í Bandaríkjunum í gegnum þrjá áratugi, er eitursvöl spennumynd sem er frábærlega vel leikin , sérstaklega af Ray Liotta og Joe Pesci ásamt Robert de Niro. Myndin rýnir mjög vel í starfsemi mafíunnar á þessum tíma og er mjög nákvæm. Traust er mjög mikilvægur hluti í þessari mynd og mér fannst merkilegt hvað persónurnar tengdust mikillum fjölskylduböndum. Um leið og traustið fór á milli þeirra þá fór allt niður á við. Myndin sýnir líka hversu erfitt er að vinna sig upp í ítölsku mafíunni. Mér fannst það líka svolítið fyndið hversu góðu vanir þeir voru þar sem þeir borguðu aldrei fyrir það sem þeir fengu. Samband þeirra Henry og Karen var einnig skemmtilegt að fylgjast með því það var mjög sveiflukennt. Að mínu mati er þetta ein besta mynd sem gerð hefur og sýnir hversu hlutirnir geta breyst snöggt í þessum glæpaheimi.

Shawshank Redemption

Frábær mynd með góðri sögu. Myndin heldur manni við efnið allan tímann þrátt fyrir að vera löng og er dramtísk, spennandi, sorgleg og fyndin á köflum. Það sem mér þótti best við myndina var hvernig Andy Dufresne hélt í vonina í gegnum allt mótlætið sem hann fékk og þolinmæðin sem hann sýndi meðan hann gróf sig úr klefanum í 20 ár var aðdáunarverð. Myndin sýnir einnig hvernig menn geta orðið háðir því að vera í fangelsi eins og kemur fram þegar Brooks vil ekki fara þaðan útaf því að í fangelsinu var hann mikilvægur maður en fyrir utan það var hann einskis metinn og átti engan að. Shawshank Redemption svíkur engan og er frábær í alla staði.

Ocean's eleven

Ocean's eleven segir frá Danny Ocean sem er nýsloppinn úr fangelsi. Stuttu seinna safnar hann 11 manna liði sem hefur það markmið að ræna þremur stærstu spilavítunum í Las Vegas en það reynist vægast sagt hægara sagt en gert. Seinna í myndinni kemur í ljós að það eru ekki aðeins peningarnir sem eru aðalástæðan á ráninu heldur vill Danny fyrst og fremst hefna sín á eiganda spilavítanna þriggja, Benedict sem er í sambandi með fyrrverandi konu hans. Myndin skartar úrvalsleikurunum George Clooney, Matt Damon, Juliu Roberts, Andy Garcia og Bratt Pitt. Það sem mér fannst best við myndina er sú staðreynd að verkefnið virðist algjörlega ómögulegt og hversu vel skipulagða áætlun þeir þurfa að hafa til að ræna spilavítið. Myndin er enn ein rósin í hnappagatið hjá leikstjóranum Steven Soderbergh en hann hefur gert fleiri góðar eins og informant, The good German, og Che svo einhverjar séu nefndar.